Tarayıcı Sözlüğü

Tarayıcı Sekmelerini Etkili Şekilde Yönetme

Otuz sekmeyle çalışan bir tarayıcı ile altı sekmeyle çalışan bir tarayıcı arasındaki fark, yalnızca görsel karmaşa değildir. Her açık sekme kendi işlem (process) alanını, DOM ağacını, JavaScript yığınını ve ağ bağlantılarını taşır. Modern tarayıcıların çoğu sekme başına ayrı süreç ayırdığı için, sekme sayısı arttıkça bellek tüketimi doğrusala yakın biçimde büyür. Amaç sekmeleri tamamen bırakmak değil; tarayıcı sekme grup organize mantığıyla, aynı anda "canlı" tutulan sekme sayısını kontrol altında tutmaktır.

Sekmeler Sistemi Nasıl Yorar?

Bir sekmenin maliyetini üç kalemde düşünebilirsiniz:

Kaynak Ne olur? Belirti
RAM Her sekme kendi bellek alanını tutar; medya ve uzantılar bunu katlar Sistem takılması, diğer uygulamaların yavaşlaması
CPU Arka planda çalışan zamanlayıcılar, animasyonlar, otomatik yenilemeler Fan sesi, ısınma, dizüstünde pil ömrünün kısalması
Canlı bağlantılar, sürekli veri çeken paneller Sayfa yüklemelerinde gecikme

Ağırlık her sekmede eşit değildir. Sade bir metin sayfası çok az yer kaplarken; video oynatıcılar, harita uygulamaları, e-tablo araçları ve sohbet panelleri tek başına onlarca sade sekmeye bedel olabilir. Bu nedenle "sekme sayısını azalt" tavsiyesi kabadır; doğru yaklaşım ağır sekmeleri ayıklamaktır.

Adım Adım Sekme Düzeni Kurma

  1. Mevcut durumu ölçün. Tarayıcının görev yöneticisi (çoğu masaüstü tarayıcıda Shift+Esc ile açılır) sekme başına bellek ve CPU kullanımını listeler. Bir dakika bu listeye bakmak, hangi üç sekmenin toplam yükün büyük kısmını oluşturduğunu net biçimde gösterir.
  2. Sekmeleri amaca göre sınıflandırın. Pratikte üç kategori yeterlidir: şimdi kullanılanlar, bugün içinde dönülecekler, bir gün okunacaklar. Üçüncü kategori sekme olarak durmamalıdır; oraya ait her şey yer imi veya okuma listesi malzemesidir.
  3. Sekme gruplarını oluşturun. Sekmeye sağ tıklayıp gruba ekleme seçeneğiyle renkli, adlandırılmış kümeler yaratabilirsiniz: "İş", "Araştırma", "Alışveriş" gibi. Grup adına tıklayınca küme katlanır; katlanmış gruplardaki sekmeler çoğu tarayıcıda pasifleştirilerek bellekten boşaltılır. Yani gruplama yalnızca düzen değil, ölçülebilir bir performans kazancıdır.
  4. Sabitleme (pin) özelliğini doğru kullanın. Günde beş kereden fazla açtığınız sekmeleri sabitleyin. Sabitlenmiş sekmeler dar görünür, yanlışlıkla kapatılmaz ve oturum yeniden başlatıldığında geri gelir. Ancak sabitlenmiş sekme de bellek tüketir; listeyi dörtten fazla uzatmayın.
  5. Otomatik uyutmayı açın. Çoğu tarayıcıda "bellek tasarrufu" veya "sekme uyutma" adında bir ayar bulunur. Belirli süre dokunulmayan sekmeler donduruluir; sekmeye geri döndüğünüzde sayfa yeniden yüklenir. Sık ziyaret ettiğiniz ama yenilenmesi sakıncalı sayfaları (form doldurduğunuz sayfalar gibi) istisna listesine ekleyin.
  6. Pencere ayrımı yapın. Sekme sayısı yirmiyi aştığında başlıklar okunamaz hale gelir. İkinci bir pencere açıp bağlamları ayırmak, tek pencerede kaydırmaktan daha hızlıdır. Farklı hesaplarla çalışıyorsanız profil ayırmak daha da temizdir; gizli pencere ise geçici oturumlar için uygundur, kalıcı düzen aracı değildir.
  7. Kapatma alışkanlığı kurun. Günü bitirirken tüm grubu tek hamlede kapatın. Yanlışlıkla kapatılanlar Ctrl+Shift+T ile sırayla geri gelir; ayrıca geçmiş üzerinden önceki oturumu bütün olarak açabilirsiniz. Kapatmaktan çekinmemenin en iyi yolu, geri getirme yollarını bilmektir.
  8. Haftalık temizlik yapın. Sekme yükü azaldığı halde tarayıcı hâlâ yavaşsa sorun başka yerdedir: şişmiş önbellek, gereksiz uzantılar veya ağır betikler. Uzantı sayısı da tıpkı sekmeler gibi bellek maliyeti üretir; kullanılmayanları kaldırmak çoğu zaman on sekme kapatmaya denk gelir.

Sık Yapılan Hatalar